Του Μιχάλη Στεφάνου/ info@eurohoops.net
Γιατί ως γνωστόν η πρόοδος δεν δημιουργείται από ευχαριστημένους ανθρώπους, αλλά από εμμονικούς…
Κάτι τέτοιο τουλάχιστον προκύπτει από τον ισχυρισμό ενός σπουδαίου Αμερικανού γκουρού του μάνατζμεντ, σύμφωνα με τον οποίο “πίσω από την πρόοδο που παρατηρείται σε οποιονδήποτε οργανισμό κρύβεται πάντα κάποιος μονομανής με ένα στόχο”. Φυσικά στον Ολυμπιακό δεν χρειάζεται να ψάξουμε ιδιαίτερα για να τον εντοπίσουμε. Είναι ο προπονητής του που εδώ και μια εξαετία παίζει πόκερ υψηλού επιπέδου στα τραπέζια της Ευρώπης, έχοντας, μάλιστα, τα χαρτιά του ανοιχτά. Δίχως να μπλοφάρει, δίχως να υπολογίζει, δίχως να προσαρμόζεται στο στυλ των αντιπάλων του.
Μια τακτική που ενίοτε του κοστίζει ακριβά, αλλά παραμένει πεπεισμένος ότι είναι η ενδεδειγμένη. Κι εδώ που τα λέμε, ο τρόπος που την πλασάρει και την εξελίσσει είναι ώρες ώρες τόσο γοητευτικός, που μοιάζει σέρνει πίσω του το μπασκετικό κοινό σαν τον μουσικό αυλό. Οταν το μπάσκετ του Γιώργου Μπαρτζώκα εκτελείται με αφοσίωση και πάνω απ’ όλα με πίστη στην αποδοτικότητά του, είναι και ελκυστικό και αποτελεσματικό. Όταν διεκπεραιώνεται κόντρα στα ατομικά “θέλω” των παικτών, είναι δύσκολο να πετύχει.
Οι δύο αυτές εκδοχές ήταν που ουσιαστικά διαμόρφωσαν και τα τόσο διαφορετικά πρόσωπα του Ολυμπιακού στην χθεσινή αναμέτρηση του ΣΕΦ. Στο καλό τους διάστημα οι Πειραιώτες ήταν ευθυγραμμισμένοι στο πλάνο, έπαιζαν μαζί, συνεργάζονταν στα μετόπισθεν και όταν είχαν την μπάλα στην κατοχή τους έψαχναν κάθε φορά την καλύτερη επιλογή. Στο κακό τους, κοίταζαν περισσότερο πώς ο καθένας θα επωφεληθεί από το εύρος της διαφοράς. Άλλος για να γράψει λίγο καλύτερα νούμερα, άλλος για να κάνει το δικό του στην επίθεση κι άλλος για να “κλέψει” λίγο στην άμυνα. Σε ένα βαθμό αναμενόμενο, καθώς με το πρόγραμμα να έχει βαρύνει τόσο πολύ, οι παίκτες έχουν δημιουργήσει μηχανισμούς αυτοσυντήρησης, που όποτε οι συνθήκες το επιτρέπουν, ρίχνουν τις στροφές και δουλεύουν στο ρελαντί.
Για να φτάσουμε, πάντως, στην -επικίνδυνη όπως αποδείχθηκε- χαλάρωση, προηγήθηκε καταιγισμός. Ένα κύμα ολοκληρωτικού μπάσκετ από τους “ερυθρόλευκους”, που άφησαν για λίγο ελεύθερο το… εύρος των δυνατοτήτων τους και το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν τρομακτικό. Με τον Σάσα Βεζένκοφ να παίζει μπάσκετ από άλλο πλανήτη, τον χαμαιλέοντα Φουρνιέ να βαπτίζεται play maker και να δίνει ανά αυτό ακριβώς που λείπει, τον Ουόρντ να πατάει το γκάζι τους Ουόκαπ και Μιλουτίνοφ και τον Ταϊρίκ Τζόουνς να μπαίνει στον χορό με μεγάλα κέφια το +24 της ανάπαυλας οφείλονταν στα καλά ποσοστά της Μακάμπι από την περίμετρο. Διαφορετικά θα ήταν μεγαλύτερο.
Στον δρόμο προς τα αποδυτήρια ο ΜVP του Ολυμπιακού έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, λέγοντας στο flash interview ότι η Μακάμπι μπορεί εύκολα να επιστρέψει από μεγάλες διαφορές λόγω της δομής και του τρόπου παιχνιδιού της, όμως τα λόγια του αποδείχτηκαν «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Οι γηπεδούχοι επέστρεψαν με λάθος νοοτροπία κι έχοντας πιστέψει ότι όλα είχαν τελειώσει, η χρησιμοποίηση του Χολ στην αρχική πεντάδα (ενώ δεν είχε πατήσει παρκέ στο πρώτο μέρος), τους αποσυντόνισε ακόμα περισσότερο και ούτε λίγο ούτε πολύ δέχτηκαν 25 πόντους σε περίπου έξι λεπτά. Σε κάποια στιγμή υπέπεσαν σε λάθος σε 4-5 συνεχόμενες κατοχές, οι αντίπαλοί τους που έτσι κι αλλιώς δεν είχαν τίποτα να χάσουν, αρχισαν να το πιστεύουν και η φυσιογνωμία του ματς άλλαξε άρδην.
Ο Ολυμπιακός ουδέποτε βρέθηκε σε κατάσταση πραγματικού κινδύνου, αλλά υποχρεώθηκε να μείνει στην τσίτα μέχρι το τέλος. Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαίωσε την καλή αγωνιστική του κατάσταση, όμως οφείλει να δείχνει μεγαλύτερο κυνισμό στη διάρκεια των παιχνιδιών, ώστε να μην εξαρτάται η προσέγγιση του από το σκορ και την άνεση που ενδεχομένως του προσφέρει. Ας μην ξεχνάμε ότι το φετινό εγχείρημα είναι πιο πολύπλοκο από ποτέ, καθώς αποσκοπεί στην ταύτιση ενός υπερμεγέθους και υπερταλαντούχου ρόστερ. Κι αν τελικά ο Γιώργος Μπαρτζώκας καταφέρει και πετύχει την επιθυμητή διάρκεια και σταθερότητα χρησιμοποιώντας τόσους πολλούς παίκτες, τότε θα μιλάμε για κάτι μάλλον ασυναγώνιστο.
Η προσεχής δοκιμασία στην Πόλη από τη οποία αναμένεται να απουσιάσει ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, δεν θα είναι ο περίπατος στο πάρκο που πολλοί φαντάζονται. Η Εφές, που χθες έφερε στα όρια της την πρωτοπόρο Χάποελ, παραμένει μια σκληρή ομάδα με μέγεθος και εγωισμό, που παλεύει να βγει από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει -ας μην ξεχνάμε ότι απέδρασε νικηφόρα από το ΣΕΦ στον πρώτο γύρο. Το παιχνίδι θα είναι σίγουρα απαιτητικό, αλλά ένας σοβαρός Ολυμπιακός δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Με τη 2η θέση στην κατάταξη να απέχει μόλις μια νίκη από την 8η, άλλωστε, δεν περισσεύει κανένα αποτέλεσμα…
Διαβάστε ακόμα
Δείτε τα τελευταία νέα
Read the full article here
