Του Nikola Miloradovic/ info@eurohoops.net
Εμπειρία, ηγεσία και κρίσιμες στιγμές – αυτοί οι έμπειροι αστέρες αποδεικνύουν ότι η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός, καθώς συνεχίζουν να κρίνουν παιχνίδια στο υψηλότερο επίπεδο.
Η Ευρωλίγκα ζει εδώ και καιρό με το μότο ότι κάθε κατοχή μετράει. Αυτή η φιλοσοφία είναι που κάνει κάθε σεζόν τόσο ανταγωνιστική, με κάθε ομάδα ικανή να φτάσει στα όριά της, οποιαδήποτε βραδιά.
Φέτος δεν διαφέρει. Με την ποιότητα να είναι ισορροπημένη σε όλο το πρωτάθλημα και ένα απαιτητικό πρόγραμμα, οι εκπλήξεις είναι πάντα πιθανές – οποιαδήποτε ομάδα μπορεί να νικήσει οποιαδήποτε άλλη. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, τα παιχνίδια σπάνια κρίνονται μόνο από το ταλέντο. Αντίθετα, η διαφορά βρίσκεται συχνά στις μικρότερες λεπτομέρειες και όταν τα περιθώρια είναι τόσο μικρά, μία ποιότητα ξεχωρίζει: η εμπειρία.
Οι παίκτες που έχουν αντιμετωπίσει τις ίδιες καταστάσεις ξανά και ξανά, μαθαίνουν τι πραγματικά μετράει σε κρίσιμες στιγμές. Με την εμπειρία έρχεται η ηρεμία και αυτή η ηρεμία είναι ο λόγος που συχνά, τους εμπιστεύονται, όταν τα παιχνίδια είναι σε κομβικό σημείο.
Αυτή τη σεζόν, ορισμένοι εξαιρετικοί βετεράνοι γερνούν σαν παλιό καλό κρασί, χωρίς να δείχνουν σημάδια επιβράδυνσης. Με αυτό κατά νου, το Eurohoops παρουσιάζει τους 10 κορυφαίους παίκτες της Ευρωλίγκας άνω των 35 ετών.
1. Μάικ Τζέιμς (Μονακό)
Παρά το γεγονός ότι έκλεισε τα 35 τον περασμένο Αύγουστο, ο MVP του 2024 και ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στην Ευρωλίγκα εξακολουθεί να αποδίδει στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Τζέιμς συνεχίζει να ηγείται της Μονακό με αξιοσημείωτη συνέπεια και χωρίς αμφιβολία, εξακολουθεί να είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της διοργάνωσης.
Ο Αμερικανός γκαρντ έχει κατά μέσο όρο 16,7 πόντους και 6,7 ασίστ ανά αγώνα και ίσως το πιο εντυπωσιακό από όλα είναι ότι δεν έχει χάσει ούτε ένα παιχνίδι – αποδεικνύοντας ότι, για αυτόν, η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός.
2. Κώστας Σλούκας (Παναθηναϊκός)
Ο Σλούκας γιόρτασε τα 36α γενέθλιά του, μόλις πριν από 20 ημέρες, αλλά παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες στην Ευρωλίγκα και ένας από τους πιο επιδραστικούς πόιντ γκαρντ.
Βγήκε μπροστά όταν ο MVP της περασμένης σεζόν, Κέντρικ Ναν, τραυματίστηκε, σκοράροντας 26 πόντους με 9 ασίστ στη νίκη επί της Βιλερμπάν και 22 πόντους στη νίκη επί της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο μέσος όρος των αριθμών του, μπορεί να μειώνεται σιγά-σιγά, αλλά με 10,8 πόντους και 5,4 ασίστ ανά παιχνίδι, εξακολουθεί να είναι από τους καλύτερους. Κι όταν το παιχνίδι είναι στην κόψη του ξυραφιού, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι ο Κώστας θα είναι εκεί για να κάνει – και πιθανότατα να βάλει – την τελευταία προσπάθεια.
3. Νάντο Ντε Κολό (Φενέρμπαχτσε)
Η επιστροφή του, στη Φενέρμπαχτσε εξέπληξε πολλούς, αλλά έδειξε πόσο ανταγωνιστικός και πειθασμένος για νίκες, είναι ακόμα ο Ντε Κολό. Έχει κατακτήσει δύο τίτλους Ευρωλίγκας, αναδείχθηκε MVP το 2016 και έχει κερδίσει πολλά μετάλλια με την εθνική ομάδα της Γαλλίας – καθιστώντας τον, έναν από τους πιο καταξιωμένους παίκτες στην Ευρώπη – ωστόσο παραμένει πεινασμένος.
Λίγους μήνες πριν από τα 39α γενέθλιά του, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους τον ήθελε στην ομάδα του και εξακολουθεί να κάνει τη διαφορά στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Ντε Κολό έχει μέσο όρο 11,4 πόντους και 2,4 ασίστ, αξιοποιώντας στο έπακρο κάθε λεπτό που περνάει στο γήπεδο. Ο Νάντο είναι ένα διαμάντι – ένας μοναδικός παίκτης που μπορεί να γείρει τη σεζόν υπέρ της Φενέρμπαχτσε.
4. Ουίλ Κλάιμπερν (Μπαρτσελόνα)
Τον επόμενο Μάιο, θα γίνει 36 ετών, αλλά ο Κλάιμπερν εξακολουθεί να αποδίδει στο υψηλότερο επίπεδο στην Ευρώπη. Συνεχίζει να κυριαρχεί στις καταστάσεις ένας με έναν, παίζοντας μπάσκετ με τον δικό του τρόπο και προσφέροντας στην ομάδα του. Μάλιστα, θα μπορούσε κανείς να πει ότι έχει βελτιωθεί από την περασμένη σεζόν, σουτάροντας με μεγαλύτερη ακρίβεια, παίρνοντας καλύτερες αποφάσεις και παίζοντας περισσότερο για την ομάδα.
Έχει μέσο όρο 13,8 πόντους και 5,2 ριμπάουντ και σχεδόν μόνος του, έχει οδηγήσει την Μπαρτσελόνα σε αρκετές νίκες. Η επιβράδυνση δεν φαίνεται να είναι επιλογή για τον πρωταθλητή της Ευρωλίγκας του 2019 και MVP του Final Four. Τα μεγάλα, clutch καλάθια εξακολουθούν να είναι το σήμα κατατεθέν του – έχει πετύχει αρκετά απίστευτα σουτ με τα χρώματα των Μπλαουγκράνα για να δώσει στην ομάδα του, το πλεονέκτημα σε καταστάσεις do or die. Αυτό είναι απλώς ο Ουίλ που είναι Ουίλ.
5. Γιάν Βέσελι (Μπαρτσελόνα)
Ακόμα και με 400 παιχνίδια στην Ευρωκλίγκα, ο Γιάν Βέσελι παραμένει ένας πραγματικός παίκτης που κάνει τη διαφορά. Η Μπαρτσελόνα γίνεται μια διαφορετική ομάδα όταν βρίσκεται στο γήπεδο, καθώς χρησιμοποιεί το ταλέντο, την εμπειρία και το μπασκετικό του IQ, για να ξεγελάσει τους αντιπάλους.
Ο MVP της Ευρωλίγκας το 2019 συνεχίζει να εξελίσσεται, προσθέτοντας νέα στοιχεία στο παιχνίδι του – συμπεριλαμβανομένου ενός αξιόπιστου σουτ από μέση απόσταση – ενώ το μαχητικό του πνεύμα, τον κρατάει να παλεύει για ριμπάουντ εναντίον νεότερων, πιο δυνατών παικτών. Μπορεί να μην είναι τόσο εκρηκτικός όσο στα πρώτα του χρόνια, αλλά ο Βέσελι έχει κατακτήσει την ακρίβεια και τη λήψη αποφάσεων, διαβάζοντας το παιχνίδι σε υψηλό επίπεδο και προσαρμόζοντας τη συνεχή εξέλιξή του. Ακόμα και δύο μήνες πριν από τα 36, η παρουσία του, από μόνη της, μπορεί να αλλάξει την ισορροπία υπέρ της Μπαρτσελόνα.
6. Βλάντιμιρ Λούτσιτς (Μπάγερν Μονάχου)
Ο αρχηγός, ο ηγέτης, ο θρύλος. Ο βετεράνος της Μπάγερν, Βλάντιμιρ Λούτσιτς, ενσαρκώνει τις καλύτερες αξίες της Ευρωλίγκας. Η σκληράδα, η ευφυΐα και η συνέπεια καθορίζουν το παιχνίδι του, ενώ ο επαγγελματισμός και η εργασιακή του ηθική, θέτουν τα πρότυπα για τους νεότερους συμπαίκτες του.
Παρόλο που είναι ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες στη Λίγκα, παραμένει μια σταθερή παρουσία, στον οποίο μπορεί κανείς να βασιστεί για να παίρνει έξυπνες αποφάσεις, να πετυχαίνει καίρια σουτ και να εμπνέει τους γύρω του. Εξακολουθεί να αποδίδει σε υψηλό επίπεδο, με μέσο όρο 9 πόντους και 4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, αποφεύγοντας παράλληλα με επιτυχία, τους τραυματισμούς σε ένα απαιτητικό πρόγραμμα. Ο Λούτσιτς είναι ικανός να αναλάβει τα ηνία των αγώνων, όπως έκανε πρόσφατα με 19 πόντους και 26 PIR εναντίον της Βαλένθια στην 24η αγωνιστική.
7. Τομά Ερτέλ (Βιλερμπάν)
Επέστρεψε στην Ευρωλίγκα μετά από περισσότερα από τρία χρόνια απουσίας και μοιάζει σαν να μην έφυγε ποτέ. Ο Τομά Ερτέλ έχει ενταχθεί άψογα στη Βιλερμπάν, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο της επίθεσης, ειδικά μετά από την αποχώρηση του Ντε Κολό.
Με μέσο όρο 8,9 πόντους και 4,8 ασίστ, φλερτάροντας με νταμπλ-νταμπλ και σκοράροντας 21 πόντους εναντίον της Ζαλγκίρις στην 23η αγωνιστική, ο 36χρονος Γάλλος αποδεικνύει ότι εξακολουθεί να ανήκει στο υψηλότερο επίπεδο. Συνδυάζοντας την τεράστια εμπειρία με το μοναδικό ταλέντο και την απίστευτη αίσθηση του παιχνιδιού, ο Ερτέλ μπορεί να υπαγορεύσει τον ρυθμό ακόμα και όταν ο ρυθμός συνεχίζει να επιταχύνεται, δείχνοντας ότι η επιβράδυνση δεν είναι επιλογή και ότι παραμένει ο στρατηγός του γηπέδου που χρειάζεται κάθε ομάδα.
8. Νικ Καλάθης (Παρτιζάν)
Την περασμένη σεζόν, οι τραυματισμοί, τον κράτησαν ως επί το πλείστον εκτός αγωνιστικής δράσης και συχνά παρέμενε στη σκιά της εξαιρετικής άμυνας της Μονακό. Παρόλα αυτά, είχε στιγμές λαμπρότητας που ούτε ο Βασίλης Σπανούλης δεν μπορούσε να αγνοήσει, καθώς του έδωσε χώρο στο Final Four του Άμπου Ντάμπι. Αυτή τη σεζόν, άλλαξε πορεία εντασσόμενος στην Παρτιζάν σε μια δύσκολη στιγμή και αποδεικνύοντας ότι δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη στη μεγαλύτερη σκηνή.
Η επιρροή του Νικ Καλάθη ξεπερνά κατά πολύ τα στατιστικά. Ακόμα και χωρίς εντυπωσιακούς αριθμούς, έχει γίνει ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της σερβικής ομάδας. Σε μια δύσκολη κατάσταση χωρίς σαφή πορεία προς τα εμπρός, έχει ηρεμήσει την καταιγίδα, έχει καθοδηγήσει την επίθεση και έχει βελτιώσει την κυκλοφορία της μπάλας, βοηθώντας την Παρτιζάν να βρει χώρο για να αναπνεύσει όταν είχε μεγαλύτερη σημασία.
9. Σέρχιο Γιουλ (Ρεάλ Μαδρίτης)
Με την πάροδο των χρόνων, ο ρόλος και οι αριθμοί του, έχουν μειωθεί, αλλά ο Σέρχιο Γιουλ εξακολουθεί να παίζει δυνατά. Όταν η Ρεάλ Μαδρίτης χρειάζεται σωτηρία, είναι εκεί με την εμπειρία, τις γνώσεις, τη μοναδική ηρεμία και την ακρίβειά του, σε κρίσιμες στιγμές.
Έχοντας πλήρη επίγνωση της αξίας του, ο προπονητής Σέρτζιο Σκαριόλο, τον κρατάει κοντά του, δίνοντάς του, τον απαραίτητο χώρο για να κρατήσει τη μηχανή σε λειτουργία, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να λάμψει. Τα «μανταρίνια» του Γιουλ παραμένουν ένα από τα πιο τρομακτικά trademarks του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ικανά να αλλάξουν την πορεία οποιουδήποτε αγώνα. Παίζοντας την 19η σεζόν του, στην Ευρωλίγκα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, είναι ένας πιστοποιημένος θρύλος και συνεχίζει να ηγείται μιας ισπανικής υπερδύναμης που στοχεύει στην επιστροφή στο Final Four.
10. Κώστας Παπανικολάου (Ολυμπιακός)
Όπως και ο Γιούλ, ο Κώστας Παπανικολάου είναι ο αρχηγός μίας από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρωλίγκας, παραμένοντας μια σημαντική επιρροή στον Ολυμπιακό, τόσο εντός, όσο και εκτός γηπέδου. Η φωνή του, συχνά καθοδηγεί την ομάδα σε δύσκολες στιγμές, ενώ το μαχητικό του πνεύμα και η αποφασιστικότητά του, μπορούν να πυροδοτήσουν τη σπίθα που χρειάζεται η ομάδα.
Ο Παπανικολάου εξακολουθεί να είναι ένας παίκτης στον οποίο ο προπονητής, Γιώργος Μπαρτζώκας, μπορεί να βασιστεί αμυντικά και μπορεί συχνά να πετυχαίνει μεγάλα σουτ, που αλλάζουν την ορμή ενός αγώνα. Η επιθετική του απόδοση, μπορεί να έχει μειωθεί, αλλά η σημασία του, ως ηγέτη και σύμβολο του Ολυμπιακού, παραμένει τόσο ισχυρή όσο ποτέ.
Δείτε ΕΔΩ τα τελευταία νέα
Read the full article here
